بهاربا همه شکوهش تقدیم تو باد

2005-03-30T00:57:00.000-08:00

روزگار مرگ اندیشه است_فرهنگی
نوروز در ایران در 10 روز خود به استقبال شامگاه غریب اربعین حسین (ع) می رود ،در حالی که مردم ما در عید دیدنی های تکراری و خالی از آزادگی اشان گله از عزاداری های پیاپی مسلمین می کنند و اینکه دین ما دین غم است و چرا باید نوروزمان را در غصه به سر بریم؟
نوروز امروز مردم ما مگر در چه خلاصه می شود ؟جز آنکه صبح ها ساعت 10 از خواب برخیزیزند ،لباس های نو یشان را بپوشند،به خانه یکی از اقوام که یک سال است از حال و روزش خبر ندارند ،بروند و نیم ساعتی که در کنار آنها به خوردن آجیل و شیرینی و میوه می گذرد و گلایه از همه امور دنیا و کشورو دولت و مهم تر از همه مسخره کردن و زیر سوال بردن تمام اعتقادات و سنت ها یی که خودشان هر روزه بدان ها پایبندند ،می گذرد و زمانی که به خانه باز می گردند ،ناهاری و فیلم سینمایی و خوابی و در آخرین لحظات غروب نماز هولهولکی که البته خوشبختانه یا بدبختانه نماز این روز ها دمده شده است!!!و دوباره به مهیمانی می روند یا پذیرای مهمانی تازه هستند و شب هنگام دوباره فیلم ومسابقه و سریال های طنز و خواب فراموشی!بی آنکه کسی از خودش بپرسد فلسفه نوروز چیست؟برای چه به جشن نشسته ایم؟؟کسی از قوم آریا و آریایی نشانی دارد؟؟؟
و در مقابل زمانی که مذهب یادآور حادثه ای چون عاشورا و عواقب آن می شود،ادعای عزاداری در روز عاشورا را دارند که به دنبال دسته ها شربت پخش کردیم و بر مظلومیت حسین گریستیم!!!!و چرا حالا باید عیدمان را خراب کنیم؟؟
نه تایید می کنم نه تکذیب فقط سلام می کنم بر حسین و زرتشت که هر دو برای هدایت جهل آدمی درچنین روزگاری هر کدام بافلسفه خاص خود آمدند ولی هنوز انسان در جهل مطلق خویش دست و پامی زند !!!
در پناه دوست

در جدال زمستان و بهار_ادبی

2005-03-27T00:25:00.000-08:00

تا حالا تو یه جاده برفی رانندگی کردی؟وقتی از شیشه ماشین به ریزش برف ها خیره می شی و هر لحظه فکر می کنی یکی از این دانه های برف می خواد تو صورتت بخوره ...
نم برف روی شاخه های سبز درخت های روی تپه نشسته و در غروبی که آخرین شعا ع های خورشید دارن از پشت کوهای مغرب
می رن...
و تو فارغ از همه باید و نباید این روزگارداری شاملو گوش می دی.شاملو بهت می گه:
"واپسین شعاع آفتاب شامگاهی نشان دهنده راهی ست که خواهان در نبشتن آنیم،
ابرهایی که با وزش باد در حرکتند نشان دهنده راهی ست که خواهان در نبشتن آنیم
خشش برگ ها زیر قدم هایم می گویند "بگذار فرو افتی ،آن گاه راه آزادی را باز می یابی" "
بعد التحریر:این زمستان انگار نمی خواد بره .دوروز رفته بودم شمال ولی همش باران بود .کنار دریا نتوانستم 5دقیقه هم از سرما بایستم .جاده های هراز و چالوس هم که بسته بودند و قسمت ما شد که تو شب از فیروزکوه برگردیم.بهشتی که توصیف کردم ،حقیقت داشت. جدال بهار و زمستان دیدنی بود!

در پناه دوست!

2005-03-21T03:28:00.000-08:00

سلام بهار
اولین روز سال 1384 خورشیدی بر همگان مبارک باد.
من اولین عیدی ام را از دنیای نت گرفتم .تغییر لوگوی گوگل به سفره هفت سین ،باعث افتخار و شادکامی همه ایرانیانی ست که لحظاتی از زندگی هر روزشان را در نت می گذرانندو اینکه ما هنوز هستیم و دیگران مارا باور دارند!
پیام شاد باش و نوروزی همه ایرانیان . غیر ایرانیان از بوش تا مصطفی معین که در خبرنامه گویا آمده هم خبر خوشحال کننده دیگری بود که امروز صبح به من رسید!مخصوصا سید ابراهیم نبوی در پیام خود که بسیار هنرمندانه نوشته شده ،جمله جالبی دارد که خیلی خوشم آمد:
" نویسنده بدون سرزمین نمی ماند اگرچه سرزمینش او را نخواهد!"
حتما این لینک را بخوانید!

در پناه دوست!

2005-03-19T15:38:00.000-08:00

عطر گل های نرگس را فراموش نکنیم

به استقبال بهار آمده ام تا با شکوفه های گیلاسش پیمان تازه شدن ببندم

به استقبال بهار آمده ام تا به بیدار شدگان از خواب زمستانی سلامی دوباره بگویم

به استقبال بهار آمده ام تا رخوت زمستان سرد را از جان وتن بیرون کنم

آخرین شب یال آدم حس غریبی دارد.تمام یاد و یادگاری های سال گذشته جلوی نظرت می آد و تو دلت می خواد یه گوشه خلوت گیر بیاری و به همشون فکر کنی!هر کسی فیلم خودش را می بیند ...دلم می خواد برای همه دعا کنم فیلم قشنگی را برای خودشان به یادگار گذاشته باشندبیاییم چشمانمان را ببندیم و لحظه سال تحویل وقتی می خواهیم فال حافظ بگیریم بزرگترین آرزویمان را که هنوز بهش نرسیدیم از بزرگترین کسی که می شناسیم طلب کنیم...بیاییم کنار سفره هفت سین یادمان باشه که دلی بهاری ست که در سفره هفت سینش :سلام،سکوت،سرور،سرزندگی،ستایش،سرودو سپیدی باشد.

سالی پر از شادکامی و به روزی و آزادی بیان و قلم برای آریاییان آرزومندم! ...

در پناه دوست

2005-03-18T05:34:00.000-08:00

خانه تکانی

جمعه گذشته:لولی وش ساعت 10 صبح در راه آهن تهران

شنبه :لولی وش در حال کمک به مادربرای جمع کردن اثاثیه خانه برای رنگ کردن

از شنبه تا 2 شنبه::لولی وش در اتاقی پر از وسایل صادق هدایت می خواند و کامپیوترش هم خاک می خورد.خانه در حال رنگ کردن است

از 3 شنبه تا جمعه:لولی و اعضای خانواده در حال تمیز کردن خانه رنگ شده ....لولی وش خسته ولی با لبخند

جمعه بعد از ظهر:آخیش خانه داره تموم می شه...من دیگه وقت دارم بیام اینترنت

خیلی حرف ها داشتم که این چند روز بزنم ولی همه پشت این خانه شلوغ ماند..الان همه مامان منتظر تا با هم آشپز خانه را هم بتکانیم ...فعلا این مطلب صداهای دیگر بهنود را بخوانید که خیلی دلم می خواست شب چهارشنبه سورب بیام نت و فریادهایم را بنویسم!!!!

در پناه دوست

2005-03-09T21:39:00.000-08:00

آخرین عید
آخرین عیدی ست که از مشهد در هیبت یک مسافر می روم.
آخرین عیدی ست با دوستانم خداحافظی می کنم و می گویم:
"لحظه سال تحویل من را فراموش نکنید..."
آخرین عیدی ست که کوله بار شادی ها ،غم هایم را جمع کردم و به سمت دیار خود می شتابم ...

مشهد،سجاد،انجمن،دانشگاه،روزنامه،حرم و تمام آدم ها و خاطره ها...خداحافظ!

در پناه دوست

2005-03-08T13:12:00.000-08:00

بالاخره دیوار را شکستم...

یه دیواره یه دیواره یه دیواره
یه دیواره که پشتش هیچی نداره
تا که دیوارو پوشیدن سیه ابرو
نمی یاد دیگه خورشید از توشون بیرون

یه پرنده ست یه پرنده ست یه پرنده ست

یه پرنده ست که از پرواز خود خسته ست
بن و بالش رو بستن دست دیرو زها
نمی یاد حتی به یادش فردا
اینکه امشب دارم دوباره برای وب لاگم می نویسم،اینکه دارم آهنگ دیوار فرامرز اصلانی گوش می دهم ،
اینکه خیلی به این ترانه حس همدردی دارم...یه پرنده ست که از پرواز خود خسته ست!!!
تو اسم همه این ها را چی می گذاری؟...نمی دانم و دنبال چرایش هم نیستم .این مدت خیلی به چون و چراهای زندگی فکر کردم ولی دیگه کافی!!!...نمی شود دو ماه واندی سکوت را در چند جمله خلاصه کرد!
مهم این است که لولی وش دوباره برگشته! خانه تکانی عیدش را هم کرده از لطف یک دوست خوب ست که الان رنگ یاسی مورد علاقه من و عکس دلخواهم به وب لاگم رنگ و روی تازگی داده است.
سورئالیست عزیز نمی دانم چه جوری تشکر کنم ، چنین مرام و معرفت ازکسی که فقط وب لاگش را می شناسم و حتی در لیست مسنجری های من هم نیست،در دنیای امروز نایاب است!...صمیمانه ترین احترامات و سپاسگزاری مرا پذیرا باش!

یه عالمه حرف دارم که بزنم ...ترم 7 تموم شد ،به خوبی وخوشی،پروژه برداشتم (خیلی سخت است!!!)،با روزنامه و انجمن خداحافظی کردم(این از پروژه هم سخت تر بود!!!)،فردا تولد روزازنو است،ما یه غرفه در جشنواره نشریات دانشجویی سراسر کشور که دانشگاه فردوسی میزبان بود،داشتیم،قرر بود مقام اول صنفی کشور را کسب کنیم که در آن اختتامیه پرسرو صدا دوباره حق امان خورده شد×××،جشن تولد را قرار است فردادر دانشگاه بگیریم...شهر در امن و امان است و مهمتر از همه
یه پرنده ست که از پرواز خود خسته ست ولی
هنوز هم به آفتاب فردا سلامی دوباره می کند!
در پناه دوست

2005-01-01T13:31:00.000-08:00

غم من به اندازه غم تو بزرگ نيست...
بالاخره نوشتم.با امشب درست 12 شب از شب يلدا مي گذرد.همان شبي که فکر مي کردم با صبح شدن آن تمام دل مشغولي هاي من و اين همه مسئوليت تمام مي شود و آزادي به نوعي دوباره از آن من مي گردد.شب يلدا خيلي خوب برگزار شد.اين را بعد از مراسم از خيلي ها شنيدم .هيچ وقت تو زندگيم آنقدر فشار رويم نبود که آن روز تو دانشگاه مجبور بودم تحمل کنم.حساس بودن زياده از حد من هم باعث شده بود تا فشارها چندين برابر شود.مني که فقط شب قبلش 3 ساعت خوابيده بودم از ساعت 9 صبح توي دانشگاه فقط با بچه ها و مسئوليت هايشان سر وکله مي زدم به اضافه سرماخوردگي شديدي که نتوانستم شعر زمستان اخوان را اينقدر دوستش داشتم را بخوانم و در آخرين لحظات به کسي ديگر سپردم که خيلي شعر را بد خواند وشايد بدترين خاطره شب يلدا هم همين بود!و اصلا قادر نبودم چيزي بخورم ولي عطش شديدي احساس مي کردم وهر 5 دقيقه آب مي خوردم!...تمام اين خستگي ها لحظه اي که قرار شد بروم به عنوان مسئول مراسم از همه تشکر کنم بر من مستولي شد.نصف حرف هايم را خوردم ولي خداحافظي خوبي شد .وقتي گفتم "ايام به کام و روزگار مستدام!"بعد از مدت ها احساس کردم اشوبي که در دلم بود آرام شد!...سر آش کشيدن بود که من خنده بر روي لبانم آمد!...همت و ياري بچه هاي روزنامه و انجمن فوق العاده بود تا ساعت 10 :30 همه چيز تميز شد.چه عکس هاي يادگاري قشنگي انداختيم!...شب که به خانه آمدم فقط دراز کشيدم ...دوست نداشتم با کسي حرف بزنم يا اصلا به چيزي فکر کنم فقط احساس مي کردم بايد بخوابم ...بخوابم تا فراموش کنم آن شب در کنار تمام اتفاقات يک حادثه هم افتاد که براي من واقعا شب يلداي يلداي زندگيم شد..سکوت .... سکوت ... سکوت!
.... بگذريم خانواده ام تماس گرفتند ...مامان بابا حامد چه شب يلداي غمگيني داشتند!...صداي من نگرانشان کردو از خستگي ام چيزي به آنها نگفتم و بعد تنها کاري که در آخرين لحظات بيدار ماندنم کردم فال حافظ بود!...
فاش مي گويم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
فقط مي تونم بگم اين فال هم مثل معدود فالهايي که در زندگيم از حافظ گرفتم ،صادقانه صادقانه بود!...
حالا من در دوازدهمين شب دي هستم.مسئوليت ها تمام شدند ولي خرده کاريهاي شب يلدا تا همين امروز هم ادامه داشت. فورجه امتحانات هم شروع شده و من امشب توانستم برنامه ريزي درسي ام را بکنم که از فردا همه چيز را دوباره شروع کنم .نوشتن اين حرف ها هم ساده نيست چه برسد به انجام دادنشان!دوران سختي بود به اضافه ترديد هايي که از مسايل مختلف وجوداشتم...اين روزها همش اين شعر سهراب در ذهنم مي پيچيد:
آدم اينجا تنها ست
و در اين تنايي سايه ناروني تا ابديت جاري ست

ولي امروز تو دانشگاه چند تا صحنه ديدم که احساس کردم همين آدم هايي که دور و اطرافم هستند در درون خودشان چنان غم هاي بزرگي دارند که ياراي بازگو کردنشان نيستند و شايد در اين شرايط خاص امتحانات با اين فشار درسها گاهي وقتها از يک شاخه گل نيز شکننده تر مي شوند!...کسي که درد نداشته باشد فکر مي کند چه آدم حساسي ...يک امتحان که اين حرف ها را برنمي دارد...ولي من و تويي که مي دانيم در دنياي صادقانه دل ها چه مي گذرد خوب مي دانيم بحث يک امتحان نيست اين حال و روز يک...

همين باعث شد تا بالاخره بر غم خود فارق بيايم.اين باور که غم تو از غم من بزرگ تر است پس من دوباره بر مي خيزم تا دستان تو را نيز بگيرم باعث شد تا بر غم خود فارق بيايم ...خيلي اين مدت سعي کردم خودم را دوباره اميد بخشم ولي هر بار دوباره شکستم تا اينکه امروز به اين حقيقت رسيدم و بالاخره تسکينم داد!...براي تو براي او و براي همه دل پاکلن دعا مي کنم که در هنگامه هاي سخت اعتقادمان را ازدست ندهيم!حافظ شب يلدا همه اين ها را برايم پيش بيني کرد ولي در آخر گفت:
پاک کن چهره حافظ به سر زلف اشک
ورنه اين سيل دمادم ببرد بنيادم
در پناه دوست!

2004-12-07T20:39:00.000-08:00

لولی وش در انتظار یک رهایی است..
.
دو...
دلم از خیلی روزا با کسی نیست
تو دلم فریادو فریاد رسی نیست
شدم آن هرزه گیاهی که گل هاش
پر پر دستای خار و خسی نیست
ر...

بخاطر این غیبت طولانی متاسفم!رفته بودم تهران!بعد از دو ماه و نیم !همه خوب بودند.دنیا همون بوده و هست .
این یک هفته ای با خودم قرار گذاشته بودم به هیچی فکر نکنم و فقط در حال زندگی کنم.دغدغه لباس شب حنابندان و عروسی پسر دایی ام را داشته باشم،با دخترهای فامیل دوره بشینیم و از تازه عروس و جهازش و لباسش و مراسمش حرف بزنیم ،از روزگار برادرم بپرسم که عاشق نشدی ،قصد ازدواج نداری،به درددلهای خواهرم گوش بدم که آره شوهرم چقدر خوب است و چقدر از زندگی ام راضی ام_از اینکه او واقعا احساس خوشبختی می کند ،خوشحالم_مثل همیشه آرزوهای بزرگ پدر و مادرم که ما دوست داریم تو ادامه تحصیل بدهی و ...جای خالی هیچ کسی را هم در زندگی من حس نمی کنند!!!خلاصه مدتی در روزمرگی ها بودم .برایم خیلی خوب بود .داشتم تو مشهد از این همه فکر وخیال و دغدغه دچار خستگی روحی و افسردگی شده بودم!...منم که حساس!!!
می ...
دوست داشتم روز دانشجو را زودتر از این ها تبریک بگم ولی از همان روزی هم که برگشتم اصلا وقت پیدا نکردم.یار دبستانی من ر وزت مبارک!جاتون خالی رفتم دانشگاه تهران سخن روز روزنامه را آنجا نوشتم.امیدوارم قسمت شما بشه!
.روزنامه هم به روزهای اوج خودش رسیده وتوی جشنواره نشریات تجربی مشهد یه غرفه داشتیم .روزی که رفتم نمایشگاه با دیدن غرفه و بچه ها و استقبال و شگفت زدگی دیگران از روزنامه ،خیلی احساس خوشحالی کردم! انگار خستگی ها همه رفت ...زندگی رسم خوشایندی است....
فا...
فقط دو هفته دیگه من ادامه می دهم.شب یلدا آخرین کار م خواهد بود که احساس می کنم سنگین ترین کار فرهنگی ام در دانشگاه است.شب ها دیگه خواب آجیل و انار و آش و صدابردارو...می بینیم!این شب یلدای امسال ما هم مثل یک مسابقه شده .همه از دور نشستند و دارند من را با مسئول پارسال مقایسه می کنند.زحمتی که تو این راه می کشم یک طرف ،حرف و حدیث هایی هم راه افتاده یک طرف!!!هر وقت که خسته می شوم با این تنهائی همیشگی که کسی را یارای درک آن نیست به لحظه پایان می اندیشم ...اینکه بالاخره همه چی تمام می شود و من با کوله باری از تجربه به همه روزهای خوب و بد گذشته بدرود می گویم!...آی آن وقت دیگه اگر لولی وش را در دانشگاه پیدا کردید!!!
سل...
پاییز اعتراف عاشقانه های ماست
...ولی ما صداقت یک اعتراف عاشقانه را نداریم...
در پناه دوست

2004-11-22T20:39:00.000-08:00

نه از رومم،نه از زنگم ،همان بی رنگ بی رنگم!

لولی وش و وب لاگ

سلام به همه دوستان جدیدو با معرفت های قدیمی !
نمی دانم چه جوری می توانم احساسم را از پیدا کردن این همه دوست خوب بیان کنم!کاش می شد تو وب لاگ داد زد!!!.از همه دوستانی که اینقدر به من لطف دارند،ممنون!.
چیز جالبی که اکثر دوستان تازه ام به آن توچه کردند ،اسم لولی وش بود!بعضی ها خوششان آمده و بعضی ها سختشان است!نمی دانم تا چه حد "مهدی اخوان ثالث " را می شناسید؟او شاعری خراسانی ست با سبک جدیدی را در شعر نو بنیان نهاد که به نام اخوانیات معروف شد!معروف ترین مجموعه شعر اخوان ،زمستان است و یکی از به یاد ماندنی ترین اشعارش هم شعری به همین نام است!من نامم را از این شعر گرفتم:
مسیحای جوانمرد من ...ای ترسای پیر پیرهن چرکین!
هوا بس ناجوانمردانه سرد ست...آی
دمت گرم و سرت خوش باد!
سلامم را تو پاسخ گوی ،در بگشای!
منم من میهمان هر شبت لولی وش مغموم
منم من سنگ تیپا خورده رنجور
منم دشنام پست آفرینش،نغمه ناجور.
نه از رومم ،نه از زنگم ،همان بی رنگ بی رنگم!
بیا بگشای در،بگشای دل تنگم!

خب البته تو شعر حافظ هم خیلی از کلمه "لولی "استفاده می شود.تازگی ها فهمیدم که اسم دختر اخوان هم "لولی"است.الیته من فقط شنیدم ها!!!حالا یک سری معانی هم هست که لولی به آدم های افسونگر می گویند و وش هم که پسوند شباهت ست و از این حرف های سر کلاس ادبیات!ولی شما اصلا جدی نگیرید که دختری به به با چنان وچنین...!!!!

خب می دونید به نظر من هر کسی از وب لاگ نوشتن یه هدفی داره و بنا به آن نوع هدفش اسمش را انتخاب می کند.البته خیلی مواقع هم اول فکری پشت قضیه نیست ولی بعدها برات خیلی مهم می شه که چه حرفی می خوای تو وب لاگت بزنی!مثلا وقتی من الان می بینم خواننده های وب لاگم از خارج از کشور هم هستند سعی می کنم جوری بنویسم که غربت داشته وطنشان را به یادشان نیاورم تا می توانم به مسایل اجتماعی بپردازم البته زندگی شخصی هم می تواند بعضی وقتها حرف های قشنگی در وب لاگ داشته باشه ولی واقعا بعضی مواقع نمی فهمم چرا بعضی ها جزئی ترین کارهای زندگی اشون را هم تو وب لاگ می گن!آخه مردم اینقدربی کارند که بخوانند تو دیشب چه خوابی دیدی!!!به هر حال من وقتی برای اولین بار این شعر را خواندم ،حس کردم چقدر دلم گرفته و بعد هم واقعا معنقدم که ذاتا اهل هیچ فرقه ای نیستم حکایت همان تیتر اول صفحه است ...
راستی من یک تحقیق درباره وب لاگ کردم که لینک اصلی اش را اینجا برایتان می گذارم!6 وب لاگ نویس معروف ایرانی به مناسبت سه سالگی وب لاگ ایرانی صحبت می کنند!مخصوصا ابراهیم نبوی خیلی جالب تحلیل کرده است.
در پناه دوست

2004-11-17T10:03:00.001-08:00

چرا وب لاگ می نویسم؟

وقتی موضوع مسابقه سایت بی بی سی را خواندم ،بی اختیار دستم به سوی کلید های کیبورد رفت و همه احساساتی که از نوشتن وب لاگ در این سه ماه به من دست می داد ،را نوشتم!بعد هم برای سایت میل کردم نه این خاطر که در مسابقه شرکت کنم،شاید واقعا برای اینکه احساس واقعی درونیم بود و دوست داشتم همه همکاران اینترنتی خود را در این حس شریک کنم. وقتی اسمم را درلیست شرکت کنندگان مسابقه دیدم ،ازشادی شنیده شدن حرفهایم ،خوشبختی شگرفی را در درون خود حس کردم.

به تمام دوستان جدیدم که به خانه ام سر می زنند،سلام می کنم...حالا به آن متن می خواهم قطعه ای از شعر" درآستانه" احمد شاملو را نیز اضافه کنم:

چرا وب لاگ می نویسم؟
وب لاگ می نویسم که در این خفن هوای گمشده فضا قدرت نفس کشیدن داشته باشم!
وب لاگ می نویسم تا آنجا که پرپر شدن رویاهای یک جوان را در پیش چشمان پر آرزوی خود می بینم ،نغمه هم دردی ام را ترانه ای کنم برای گوشهایی که به سکوت فاصله ها خو گرفته اند،گرچه می دانم رویاهای آن جوان بازگشتنی نیست!
وب لاگ می نویسم تا درجامعه ای که مرا به جرم آگاهی ام به مسلخ تاریخ می برند، اندیشه ناامیدی بی سامانم نکند و فقط فقط حس کنم جایی هست که فریاد دادخواهی من گفته شود،گرچه پاسخی برای آن نمی یابم!
وب لاگ می نویسم که فریاد بزنم ،که گریه کنم،که بخندم!
اینها تمام چیزهایی ست که در ایران امروز از من گرفته اند!!!

من به هیات" ما" زاده شدم

به هیات پر شکوه انسان
تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمان پروانه بنشینم
غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم
تا شریطه ی خود را بشناسم وجهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهم
در پناه دوست

2004-11-15T10:50:00.000-08:00

لولی وش_شاعرانه
چه مدت لازم بوده تا کلمه عقل بر زبان جاری شود
تا حرکتی اعتماد انگیز انجام گیرد
بیا تا جبران محبت های ناکرده کنیم
بیا آغاز کنیم
فرصتی گران به دشمن خویی از دست داده ایم
وکسی نمی داند
چقدر فرصت باقی ست تا جبران گذشته کنیم
دستم را بگیر…
احمد شاملو

لولی وش_اجتماعی
امروز رفته بودم کتابخانه حرم!با همه اعصاب خرد کنی که سر کیف و وسایلم کشیدم و سنگینی چادری که تمام مدت روی سرم بود و شلوغی ،ولی برای لحظه ای افسوس گیربانم را گرفت که چرا تو این سه سال به اندازه کافی از اینجا استفاده نکردم!هر کتابی که بخواهی اینجا پیدا می شود!از همه با حال تر این سیستم جستجوی کتابش است.اصلا سه ساعتی که تو کتابخانه بودم ،گذر زمان را حس نکردم،کاش دنیا همیشه پر از سکوت بود تا صدای حقیقت کتابها را بشنویم…
لولی وش_دخترانه
دیروز برا ی مریم جشن تولد گرفتیم که تا آخرین لحظه خودش خبر نداشت!وقتی آمد توی خانه عین این فیلم براش آهنگ دختر بندری اندی را گذاشتیم_مریم جنوبی است_وچراغها را هم که خاموش کرده بودیم و با فشفشه دورش می رقصیدیم!آخر هیجان بود ولی کسی نمی تواند من را اینطوری سورپریز کند چون حس فضولی ام زیاد است!
مهدیه هم خانه ای اش براش از خیابان برگ جمع کرده بود چون مریم آرزو داشت روز تولدش روی برگ های خشک را ه برود!...معرفت را داشتید!
لولی وش_سوتی
امروز سر کلاس هوش چنان جمله نابی از زبان بنده خارج شد که کم مانده بود استاد محترم خدمت مرا برسند!گفتم این روش از روش اول optimal تر است!...آخه سوتی جان ما یک نوع optimal که بیشتر نداریم که!...
در پناه دوست

2004-11-12T08:40:00.000-08:00

پراکنده نویسی

...الهام رفته کرج،زهرا خانه نیست،من تنهایم!

یکم دلم گرفته!

صبح پارک ملت،دیشب فیلم وکیل مدافع شیطان،

الان هم دارم یک قانون جدید برای رفتن در اینترنت برای خودم می گذارم!

اول چک کردن آف ها،دوم سایت های معروف ،بعد وب لاگ های دوستانم!!!

دیگه همین!

پیش از آنکه از اشک غرقه شوم،چیزی بگو...هرچه باشد!

2004-11-01T22:13:00.000-08:00

باید امشب بروم..

به یک سال گذشته که می نگرم،دلم از این همه اتفاقی که در زندگیم افتاده ،می لرزد.
شب قدر سال پیش من غمگین ترین و پردردترین روزگار زندگیم را تجربه می کردم.نمی دانم تا حالا شده به همه چی شک کنی؟تا حالا شده تمام باورهایت را از زندگی و آدم های اطرافت کنار بگذاری و به همه به چشم تردید نگاه کنی؟
تا حالا شده شش ماه نخندی؟ شش ما ه تو گلویت بغض داشته باشی؟ تا حالا شده شش ماه دغدغه ای گیربانت را بگیرد که هرگز از دست آن خلاصی نیابی ؟و حتی یک نفر فقط یک نفر راهم پیدا نکنی که حس کنی تو این لحظه می تواند کمکت کند؟
من این ها را با تمام وجود حس کردم!!
الان هم که یادش می افتم ،بدنم یخ می کند.گرچه می دانم هرکسی الان بنابه دید خودش جوری قضاوت می کند...می گن:عاشق بوده!...می گن:به نا امیدی رسیده بوده...یا هرچی که فکرش را کنی ولی من می خواهم بگو هیچ کدام این هانبود!...یک چرای بزرگ بود که من نسبت به اجتماع بیرون و درونم پیدا کرده بودم.
هرکسی آن روز های مرا به یاد دارد با امروزم که مقایسه می کند،می گوید چیزی کمتر از یک معجزه نیست!
ولی من می دانم نه معجزه است ،نه من را چیزخوری چیزی کرده اند!
نه فقط دعایم را برآورده کردند!دعایی که شب قدر پارسال کردم:
"برای یک لحظه چشم هایم را بستم و گفتم :خدایا حقیقت را نشانم بده"

مدت ها گذشت تا من کم کم از شر آن فکر لعنتی همیشگی خلاص شدم و دوباره به زندگی بازگشتم.با بهار دوباره متولد شدم.با تابستان به هیجان جوانی خویش رسیدم و حا لا با پاییز هرروز بیشتر از روز قبل به حقیقت نزدیکتر می شوم.
اصلا نمی خواهم بگم که الان من در مرحله ی خوبی قرار دارم نه نه ما همچنان غافلانیم ولی می خواهم بگم فقط تاثیر نیروی یک نفر می توانست مرا از چنان سقوطی به چنین صعودی برساند!...خودت خوب می شناسی اش!

نمی دانم امشب تا صبح شب زنده دار شکر گزاری های گذشته باشم یا دوباره برای لحظه ای، ناب ترین خواسته ی درونی ام را با او بگویم...ولی ما آدم ها یاد گرفته ایم که همیشه چیزی بخواهیم و داده های قبلی را فراموش کنیم!
باید امشب بروم...با حزن علی در دل ،حس شکر گزاری وافری در وجودم به سراغش می روم ...مدت هاست که می خواهم خواسته ای را باو مطرح کنم ولی جرات بیانش را ندارم...اما امشب می خواهم دوباره از اعماق وجودم خالص خالص از او بخواهم:
لیاقت عاشقی ام ده،می خواهم عاشق شوم!
در پناه دوست

2004-10-27T13:34:00.000-07:00

جنگولک بازی
آقا دیگه امشب خسته شدم.پاک زد به سرم!
آخه مگه یه آدم چقدر می تواند در عوالم فرا روزمرگی سیر کند؟!!
از شب شعر که آمدم خانه ،اول نیم ساعت رفتم وب گردی ،دیدم وای شهر چه خبر است و ما چه غافلانیم!
بعد یک ساعت با هم خانه ای هایم جفنگ گفتم و خندیدم به وسعت دل!
_پسر ها نخوانند_یک ساعت هم برای خودم رقصیدم!_چه می دونم نوش آفرین و منصورو سعید و اندی و..._
(توجه داشته باشید این دفعه در شب شعراز پست مدرن صحبت شد!!!)
اینم آخر و عاقبت جنگولک بازی که آدم همچین چیزی تو وب لاگ بنویس

ولی دلم نمی آد که این را ننویسم
تنها آنکه بزرگترین جا را به خود اختصاص نمی دهد، از شادی لبخند بهره خواهد برد

احمد شاملو

2004-10-22T01:17:00.000-07:00

آموخته ام که...

آموخته ام که وقتی عاشق می شوم،عشق خود رانشان می دهد.
آموخته ام که وقتی سعی می کنی عملی را تلافی کنی و حسابت را بادیگری صاف کنی،تنها به او فرصت می دهی که تو را بیشتر برنجاند.
آموخته ام که هرچه زمان کمتری داشته باشم ،کارهای بیشتری انجام می دهم.
آموخته ام که اگر یک نفر به من بگوید که "تو روز مراساخته ای "روز مرا ساخته است.
آموخته ام که وقتی به هیچ طریقی قادر نیستم کمک کنم،می توانم برای او دعاکنم.
آموخته ام که هرچه قدرآدمی نسبت به جبرزمانه اش جدی باشد،اما همیشه به دوستی نیاز دارد که بتوان بدون تکلف با او برخورد کند.
آموخته ام که وقتی در بند رغم لنگر می اندازی،شادی در جای دیگری شناوراست.
آموخته ام که گاهی اوقات همه ی آن چیزی که انسان نیاز دارد ،دستی برا گرفتن و قلبی برای درک شدن است.
آموخته ام که زندگی سخت است اما من سخت ترم!
آموخته ام که همه خواهان آنند که در اوج قله زندگی کنند ،اما همه ی شادی ها و پیشرفت ها زمانی رخ می دهند که در حال صعود به سوی آن هستی.
آموخته ام که پند دهی فقط دردو برهه ی زمان جایز است:
زمانی که از تو خواسته شود.

وهنگامی که خطری زندگی کسی را تهدید می کند.

در پناه دوست.

2004-10-16T19:08:00.000-07:00

اینجا مشهد است ساعت5:30 صبح

اگر در شبانه روز گذشته فقط6 ساعت خوابیده باشی والان در سحرگاه روز بعد باشی که می توانی طلوع خورشید را ازپنجره اتاقت نگاه کنی،چه حسی بهت دست می دهد؟

اگر درست روز قبل به همه چیز شک کنی و فکر کنی داری اشتباه گام بر می داری ولی ساعت 5 صبح روز بعد دسترنج یک هفته تلاشت را دریک فایل پی دی اف ببینی ،فکر می کنی تو کدوم آسمان خدا باید پروازکنی؟

امروز روزنامه من در آمد.روزاز نوسردبیر یکشنبه!

همه کارها را از قبل کرده بودم. تنهای تنها! ولی از دیروز ساعت 4 بعد از ظهر یا پای کامپیوتر هستم یا دارم ترجمه می کنم.به شدت هم با همه خستگی ها و بغض هایم مبارزه کرده ام.

فقط می توانم بگم سومین سحر ماه رمضان سال 83 برای من فراموش شدنی نیست!

سیستم وب لاگ روزنامه هنوز دردست تعمیر است وگرنه می توانستید همین امروز روزنامه لولی وش را بخوانید!

آقا این مسئله را هم حل کنید آدمی در شرایط من وقتی این وقت صبح داره ابی گوش می دهد ،باید به کدامین تیمارستان برایش زنگ زد؟؟؟

تحمل کن عزیز دل شکسته

تحمل کن به پای شمع خاموش

تحمل کن کنار گریه ی من

به یاد دلخوشی های فراموش

جهان کوچک من از توزیباست

هنوز از عطر لبخند تو سرمست

واسه تکرار اسم ساده ی توست

صدایی از من عاشق اگر هست

منو نسپار به فصل رفته ی عشق

نذار کم شم من از آینده تو

به من فرصت بده گم شم دوباره

توی آغوش بخشاینده ی تو

به من فرصت بده برگردم از من

به تو برگردم و یار تو باشم

به من فرصت بده باز از سر نو

دچار تو گرفتار تو باشم

درپناه دوست

2004-10-14T01:53:00.000-07:00

روزگار غریبی ست نازنین

بالاخره توانستم یک وقت خالی برای خودم پیدا کنم!این خیلی قشنگ نیست که آدم نتواند چند ساعتی باخودش خلوت کند.این مدت اینقدر گرفتار بودم که خودم را فراموش کرده بودم یا نه شاید آنقدر تو خودم غرق شده بودم که از دنیای بیرون غافل بودم.در هر حال من دوباره یک تجربه دیگه کسب کردم که گرچه خیلی قبولش سخت بود
ولی ا رزشش را داشت.یه چیزی بگم، وقتی خودت را به دست روزگار بسپاری ممکنه یه اتفاقات خوبی بیافته که تو را بزرگ کند ممکنه هم به تو و باورهایت ضربه بزرگی بزند...شانس من بود که این بار بزرگ شدم...

به یک دریای طوفانی دل ما رفته مهمانی

چه دوره ساحلش از دور پیدا نیست...
یه عمری راهه و در قدرت ما نیست...
باید پارو نزر واداد
باید دل را به دریا داد
خودش می برتت هر جا دلش خواست
به هر جا برد بدان مقصد همون جاست

راستی این آهنگ وب لاگم هم "رومنس"است.به یاد گیترم که این روزها اصلا سر وقتش نمی توانم بروم

!در پناه دوست

2004-10-05T21:27:00.000-07:00

اینجا جایی هست که تو می توانی خودت باشی

یادم است هر وقت که رفتم سر وقتش دلم از چیزی پر بوده وقتی از پیشش بر گشتم دیگه تو دلم هیچی نمونده
و وقتی به گنبد طلایی اش خیره می شوم اصلا نیازی به یازگو کردن غصه هایم نمی بینم درست مثل آب او هم تمام از دغدغه کوچک و بزرگ من خبر دارد
وقت رفتن که می شود من کوله بار روزمرگی هایم را بیرون حرمش جا می گذارم وچادری از جنس بی تعلقی به تمام داشته ها و نداشته های زندگیم بر سر می اندازم و پاهای خستگی راه رفتنم در این دنیا را پیشکش آمدن حضورنورانی او می کنم!
تنها جایی ست که در این مدت همه غربت ها را از من گرفت ولی به غربت جاودانه آدمی آشنایم کرد.
با او می توانم حرف هایی از جنس صداقت بزنم ،می توانم از پنهانی ترین رازهای وجودم پرده بردارم،می توانم
خویشتن را آزادانه فریاد کشم هراسی هم به دل راه ندهم که مبادا کسی مرا بخاطر عقایدم سرزنش کند.
...با او معامله منطق و فلسفه و عرفان ودین و مذهب نمی کنم که آی این حس را نسبت به کسی که هزاران سال است مرده است ،چه مفهومی دارد.یا نمی دانم در فلان مکتب اعتقادی دنیا چنین اعتقادی به چنین مکانی داشتن چه خط فکری را دنبال می کند!
نه هرگزا اوربا قراردادهای این زندگی معنی نکرده ام ودر چهارچوب عقلانی هم برای او پنجره ای نگشوده ام!
تنها حس من _احساس پاک آدمی که نایاب ترین عنصر وجودی اوست _ مرا به این اعتماد و اعتقاد می رساند.
...بدون هیچ قاعده و قانونی در کنار او به آرامش می رسم...خود خود بی ریای خودم می شوم!

در پناه دوست!

2004-09-30T22:45:00.000-07:00

در راه خویش ایثا باید کرد نه انجام وظیفه
بالاخره توانستم با خیال راحت پشت کامپیوترم بنشینم،هد فون را در گوشم بگذارم وانگشتانم را با کلید های کیبورد آشنا کنم.امروز جمعه 10مهر است.نیمه شعبان هم هست.این عید را به همه تبریک می گم!دیروز به یکی از این میهمانی های امام زمان دعوت شده بودم.خانمی با هنرمندی بسیار دف می زد وجمعی دیگر با او دست می زدند و می خواندند!...گرچه این گونه مراسم ها در نظرم خیلی جالب نیست ولی یک لحظه به صداقت تمام کسانی که انجا از ته دل مهدی مهدی می گفتند ،غبطه خوردم....من کجای این دنیای اعتقادات ایستاده ام؟نه این انتظار سنتی و مرسوم را قبول دارم نه آنقدرفلسفه خاصی در نظرم است که این قضیه را از دید دیگری نگاه کنم!!!...این روزها این دغدغه ها آنقدر غرقم می کند که اگر مراقب خود نباشم ساعتی می گذرد و من خیره به زمین روبرویم می مانم!
زهرا و الهام آمدند.خانه دوباره رنگ و بوی خانه گرفته!من گوشه حال را برای اتاق دلتنگی هایم انتخاب کردم.حالا به جای یک پنجره به آسمان دو پنجره به آسمانم گشوده اند.آیدا و شاملو هم همیشه مرا نگاه می کنند!.یک هفته تمام در دانشگاه درگیر نمایشگاه کتاب بودیم.آنقدر خاطره های قشنگ از بچه ها دارم که فکر می کنم ده ها وب لاگ را هم بشود با آن آپدیت کرد.در گروهی که الان با آنها کار می کنم ،همه تیپ آدمی هست.متفکر،متعهد،آدم های جوگیر،با مسوولیت ،بی مسوولیت،یکی به فرهنگ می اندیشد،یکی سنگ سیاست به سینه می زند،یکی فلسفه می بافد،یکی احساسی عمل می کند ،یکی خدای منطق است...خلاصه این تنوع شخصیتی که دور و اطرافم هستند مرا به هوس نوشتن یک داستان از همه آنها وا می دارد...گرچه خود را سانسور می کنم که "نه الان زمان نوشتن نیست...باید اول خوب مطالعه کنی"...
سال آخر را خیلی درگیر شروع کردم ،همین الان مورد اعتراض هم خانه ای هایم هستم که اصلا تورا نمی بینیم.آنها نمی دانند که من ساعتهای زیادی در این خانه در تنهایی راه رفته ام به روزهای آینده ام فکر کرده ام.آنها نمی دانند که اگرمن امروز در انجمن هستم فقط فقط برای رسیدن به پاسخ چراهای درد آلود وجودم است که هیچ کس پشت این نقابی که به صورتم زده ام،نمی تواند آنها را ببیند!
راستی این لینک جدید که در وب لاگم گذاشته ام آدرس بلاگ روزنامه دانشگاهمان است!یکی از قویترین کارهای مطبوعاتی دانشجویی!حتما بخوانیدش.

!برهر آنچه که دلخواه من است حمله نمی برم،خود را به تمامی بر آن می افکنم

در پناه دوست

2004-09-27T22:03:00.000-07:00

گاه زندگی به بازی امان می گیرد

درسته که ما انسان آفریده شدیم تا در این دنیا چند صباحی زندگی کنیم و لحظه ای بعد بمیریم

درسته که من به هیات ما زاده شدم تا جهان را به قدر و همت و فرصت خویش معنا دهم

درسته که همه ما برای برقراری روابط با آدم های اطرافمان هر روز صبح یک ماسک بزرگ می زنیم به صورتمان تا کسی از رازهای درونمان خبر دار نشود

درسته که من تا زمانی به کسی اعتماد نکنم سکوت را تنها حرفی می دانم که می شود با او در میان گذاشت

درسته که گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره می چسباند ومن دلم برای خودم می گیرد

ولی نمی دانم این چه حس غریبی ست که مرا این روزها درگیر خود کرده که مبادا اسیر بازی سرنوشت شوی

دوست دارم سر سختانه به خود امیدواری دهم که من بازیچه نمی شوم من خودم زندگی ام را رقم می زنم ولی آخرجواب این سوال راکه می داند زمانی که من نمی توانم از صمیم قلب صحبت کنم وفقط باید منتظر حادثه ها باشم پس چرا نباید بپذیرم که زندگی همیشه یک بازی ست؟؟

2004-09-22T23:58:00.000-07:00

زن صاحب خانه
زن صاحب خانه ما پیرزنی ست در حدود 50 سال با موهای حنا زده و چهره ای چروکیده
زن صاحب خانه ما همیشه یک مدل پیراهن گل گلی با شلوار مشکی بلند زیر آن می پوشد
زن صاحب خانه ما هر روز صبح ساعت 5 صبح بیدار می شود ،اول بوی اسپند دود کرده اش تمام فضای خانه را می گیرد
زن صاحب خانه ما هر روز ساعت 6 چادر گلی اش را سرش می اندازد وبه نانوایی می رود
زن صاحب خانه ما همیشه صبح با سینی صبحانه به در مغازه مرد صاحب خانه می آید که او هم پیرمردی 60 _70 ساله به نظر می رسد با موهایی به رنگ برف!
بعد از اینکه چایی و نانی با هم در حیاط می خوردند دیگر تا هنگام شب با هم حرف دوستانه ای نمی زنند
زن صاحب خانه ما همیشه صدای جیغش گوش مرا کر می کند
زن صاحب خانه ما حتی صدا کردن مرد صاحب خانه برای ناهار را با فریاد اعلام می کند
زن صاحب خانه ما پرستار همه نوه هایش است که فزرندانش به او می سپارند
بارها صدای ناله اش را شنیده ام که بچه هایش را نفرین می کند که چرا کودکانش را به او که پیر ومریض وزمین گیر است می سپارند
یک بار زن صاحب خانه ما زمانی که من داشتم گیتار می زدم و آهنگ می خواندم آمد بالا کلی مرا دعوا کرد
در نظر زن صاحب خانه ما غم و غصه یعنی فقط درد شوهرداشتن وبچه داری کردن ا ست
زن صاحب خانه ما شب هنگام که در حیاط می خوابد صدای آرام ذکر گفتنش در فضا می پیچد که بعد از آن از کمد درد و دست درد می نالدوبا کلی گله از مرد صاحب خانه وبچه هایش به خواب می رود
...من فکر می کنم او را با همه این تفاسیر دوست داشته باشم!
در پناه دوست

کوچه دلتنگی هایم دارد پر از عبور رهگذران می شود....

2004-09-18T21:20:00.000-07:00

دیگه تابستان هم تمام شد.اول هفته دیگه همه بچه ها می آیند و این دانشگاه این کوچه پر از سر و صدا می شود.برای آمدن الهام و زهرا دیگه کارم به روز شماری رسیده!بعضی وقتها یک دوست خوب می تواند تمام تنهایی هایت را بی ادعا پر کند ...هر چند من عاشق تنهایی هایم بودم!داشتم دیروز فکر می کردم من برای آخرین بار است دارم اول مهر را در کنار همکلاسی هایم در مشهد ودوستانم می گذرانم.دائم این ندا در من می پیچد که همه چیز آخرین بار است ووقتی همچین حسی به روزگار داشته باشی دلت می خواد حداکثر استفاده را از این لحظات ببری.هر شب موقع خواب از خودت می پرسی بهتراز این می توانسنی از لحظاتت استفاده کنی؟؟؟...نه سال آخری بودن حس خیلی قشنگی نیست...هر چند مهر امسال با اخبار تکان دهنده ای آغاز شد.یک حوادثی در شورای مرکزی انجمن پیش آمد که همه بچه ها را شوکه کرد.حالا هر کسی که نوعی حس مسئولیت نسبت به انجمن دارد قدم پیش گذاشته تا بچه های شورا بتوانند با این بحران کنار بیایند.انجمن اسلامی دانشگاه سجاد جزء یکی از فعالترین و موفق ترین تشکل های دانشجویی مشهد بوده.می دانید جمع بر وبچ انجمن یک جمع پاک به دور از همه ریا کاری ها و ظاهر سازی ها ست.من تمام دوستان وهمکاران خوبم را در این محیط پیدا کردم.نمی دانم این چه حس مشترکی که وقتی مثلا فلان نشریه به همت بچه ها چاپ می شود یا فلان کار فرهنگی را در کنار هم انجام می دهیم یه جور هایی حس می کنیم سبک شدیم.هیچ کس هم به خاطر این کار ها چیزی به ما نمی دهد ولی انگار دلواپسی های روشن فکارانه خودمان پاسخ گفته ای!
دریک کلام انجمن یعنی:معرفت داشتن شورش به پا کردن آزادی را فریاد زدن هزینه دا دن تنها ماندن رشد یافتن ودر نهایت یک عشق بزرگ داشتن!
در پناه دوست

ما اگر پر پرواز داریم ولی امنیت پرواز نداریم

2004-09-13T01:26:00.000-07:00

آن قدر امشب حالم گرفته است که حد وحساب نداره.امروز ساعت 7 تصمیم گرفتم بروم سجاد وبرای خرید هایی انجمن یه برآورد هزینه کنم._آنجا یک مغازه هست که از این چیزها می فروشه_از لحظه ای که از خانه زدم بیرون تا لحظه ای که به چهارراه آزادشهر رسیدم اندازه همه عمرم متلک شنیدم.سر چهارراه تراکم جمعیت به حدی بود که 2 دقیقه طول کشید تا از خیابان رد شدم.در آن دو دقیقه ده تا ماشین برایم بوق زدند.فقط یک ربع منتظر تاکسی شدم.آنقدر صحنه های ضایع دیدم که حالم بد شد.دوتا دختر با مانتوهای تنگ کوتاه با شلوارهای برمودای یک وجب زیر زانو موهای های لایت کرده و آرایش های خفن سوار پزویی شدند که دوتا پسر افتضاح تر ار خودشان توش بود.یک دختر وپسر چنان وسط خیابان به هم چسبییده بودند که فکر می کردی هر آن با رمانتیک ترین صحنه قرن مواجه می شوی.یک اکیپ پسر لات را افتاده بودند دنبال یک دختر مقنعه ای که کلاسورش را محکم چسبیده بود وهراسان از دست آنها فرار می کرد!دیگه نتوانستم طاقت بیارم وفرار را بر قرار ترجیح دادم.فقط سعی می کردم خودم را از تنه آدم ها محفوظ دارم.آرزو می کردم کاش کر بودم واین همه حرف های نامربوط نمی شنیدم.بماند که چند تا به اصطلاح اوتو دنبالم بودند.تمام بند بند بدنم می لرزید.از پسر 12 ساله تا مرد 35 ساله تیکه می انداختند...در حالی که مطمئنم من اصلا جلب توجه نمی کردم چون کاملا ساده بودم.وقتی به خانه رسیدم از شدت ناراحتی و اضطراب فقط تو خانه راه می رفتم.پدرم که زنگ زد تمام تلاش خودم را کردم که آن صدای خسته پشت تلفن نگران حال وروز من نشود.آخر به او چه می گفتم.می گفتم دخترت را که برای تحصیل به مقدس ترین شهر ایران فرستادی ، حتی برای جزئی ترین نیاز خودش نیز امنیت ندارد!!!!
خیلی دردناک است که امشب شب مبعث رسول است .1400 سال پیش خدا برای رهایی انسانهایش از بند شهوت وحرص وآز در چنین شبی خاتم نبیانش را برگزیدوشیوه درست زندگی را به او گفت وما اکنون بعد چهارده قرن ونیم از این واقعه در کشوری که داعیه جمهوری اسلامی دارد امنیت قدم زدن در خیابان های شهرمان را نداریم!!!
دلم می خواهد از رئیس جمهور آینده بپرسم چه تدبیری برای این همه جوان سرگردان وبی هدف این مملکت دارد؟؟دلم می خواهد از او بپرسم این همه هیجان فرو کوفته و سر خورده را چگونه می خواهد مهار کند؟؟دلم می خواهد فریاد بزنم چرا اینقدر جوان ایرانی ما باید عقده حقارت و کمبود توجه داشته باشد که از زشت ترین روش ها برای مطرح کردن خود استفاده کند؟؟؟کاش فقط جواب این سوال را می دانست که ما لحظه لحظه های ناب عمرمان را در کدامین اسارت گاه خوش آب ورنگ دنیا داریم به هدر می دهیم؟؟؟
در پناه دوست باشيد که فقط او می ماند!